calendar

ความสุข ที่เพียงพอ

เพื่อนรุ่นน้อง ของผม คนนึง
เค้าพึ่งตัดสินใจลาออกจากงาน ที่เค้าทำ
ทั้งๆที่หน้าที่การงานของเค้ากำลังรุ่งโรจน์
เพราะหมายถึง ตำแหน่งหน้าที่การงานของเค้า
จะ ก้าวหน้าไต่ระดับสูงขึ้นไปเรื่อยๆ

แต่วันนี้ เค้ากลับทำในสิ่งที่ตรงกันข้าม เค้าลาออก
ด้วยเหตุผลง่ายๆ คือ มันไม่ใช่ความฝันของเค้า

เค้ารู้สึกว่ามันไม่ใช่ความสุขที่เค้าหามันอยู่
แต่มันกลับเป็นความสุขหลอกๆ
เพียงแค่ทำให้คนรอบข้างมองเค้าว่า "ดี"
เค้าพึ่ง มาเข้าใจ ว่าสิ่งที่ทุ่มเททำอยู่ตลอดเวลา
ที่คนอื่นมองว่ามีงานที่ดีทำนะ  มันไม่ใช่เลย

แต่วันนี้เค้าตอบไม่ได้เลยซักอย่างว่าทำไปเพื่อใคร
ต้องมาซีเรียสอยู่ทุกๆวัน ไม่มีเวลา แม้กระทั่งเวลาให้กับตัวเอง
มันไม่ใช่สิ่งที่เค้าต้องการซักหน่อยเลย

ครับ ถึงตรงนี้แล้วเห็นด้วย กับเค้าเลย
คนเรา จริงๆแล้วทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มาเพื่อ ความสุข
บางทีทำงานที่ตั้งอยู่บนความหวัง ว่าต้องสำเร็จๆ ต้องได้ๆ
มัน กดดัน มากกว่า จริงๆ

ผมขอยกตัวอย่างง่ายๆเลย อาเฮียของผมเอง
อาเฮียของผม เค้าเคยทำงาน ในหน้าที่การงาน
ที่ใครๆเห็นก็ต้องบอกว่า เออดี เก่งอ่ะ ได้ทำงานแบบนี้ในที่แบบนี้
แม้แต่ผมเองก็คิดแบบนั้น จนวันนึงเรียกว่า ช๊อคความคิดผมมาก
เมื่อเฮียแก บอกว่า ออกจาก ที่ทำงานแล้ว ด้วยเหตุผล
"กูรู้สึกว่า มันไม่ใช่แล้ว" แค่นี้เองจริงๆ
ทุกวันนี้ผมก็เห็น อาเฮียแกมีความสุขแบบที่เรียกว่า "พอ"

เค้าว่า คนเราเกิดมาเพื่อเป็นอะไรสักอย่าง
จงพยายามตามหาสิ่งนั้น และ ทำมันให้ได้
ตั้งแต่เกิดมาจนถึงป่านนี้ผมยังไม่รู้เลยว่า
ตัวเอง  อยากเป็นอะไร อยากทำอะไร? เป็นอาชีพ
(ส่วนเรื่องเป็นชาวไร่ ชาวสวน นั่นคือ ความฝัน ซึ่งรู้ว่า ยากมาก)

ได้ทำในสิ่งที่รัก  กับ ต้องรักในสิ่งที่ทำ
เรื่องความฝันของตัวเอง ใครได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก คนๆนั้นโชคดีมากๆ
แต่ถ้าไม่ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก ก็ต้องรักในสิ่งที่เราทำอยู่ไปเลย

ผมเคยอิจฉาคนที่รู้จักบางคน เพื่อนบางคน
ที่เค้า รู้ตัวเองว่าจะเป็นอะไร?
ผมว่าคนคนนั้นที่รู้จักตัวเองว่าอยากทำอะไร
อยากเป็นอะไร เป็นคนที่โชคดีมากๆ

สำหรับผม ก็แค่อยากจะมีความสุขกับทุกๆวัน
ยิ้มได้กับทุกๆอย่าง แม้เรื่องเล็กๆน้อยๆ
ความสุขเป็นสิ่งสำคัญอันดับแรก สำหรับผม
ผมไม่ได้อยากเป็น คนเก่ง ไม่ได้อยากเป็นคนรวย
แต่ผมอยากเป็นคนที่มีความสุขมากกว่า
 
เพื่อนรุ่นน้องของผมคนนึง บอกกับผมว่า
ผมเป็นคนโชคดี ที่มีความสุขได้ง่ายๆ
ซึ่งผมว่ามันไม่ใช่หรอก
มันเป็นเพราะ ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยคาดหวัง
เรื่องอะไรมากเกินไปเท่านั้น
พอไม่หวังมาก ถ้าผลลัพธ์มันออกมาดี
เราก็จะมีความสุขได้แม้กระทั่งเรื่องเล็กๆน้อยๆ

แต่ถ้าจะคาดหวังจริงๆ ในบางเรื่อง
ก็น่าจะเป็นเรื่องหาใครสักคนนึง มากกว่า
นั่น ก็ คือความรัก ซึ่งบางทีต้องหามันทั้งชีวิตเลยก็ได้

พอผมบอกไปแบบนี้ ไอ้เพื่อนรุ่นน้อง มันก็บอกกับผมว่า
วัยรุ่นอย่างเค้า มีความคิดแนวใหม่
มีความกระตือรือร้น แต่ขาดประสบการณ์
ส่วนพี่ เป็นผู้ใหญ่แล้ว มีประสบการณ์ แต่ขาดความกระตือรือร้น

เออ ก็อาจจะจริงของเค้าก็ได้ ว่าไหม?