|
การเดินทางของเวลา
เมื่อวาน
ญาติผู้ใหญ่ท่านนึงโทรศัพท์มาบอกข่าว บางเรื่องให้มาม๊าผมรู้
เวลามีโทรศัทพ์ด่วนมาจากญาติ ๆ เนี่ย
โดยเฉพาะญาติที่นานๆ จะติดต่อกันทีนึง
ผมจะมีความรู้สึกไม่ค่อยดีเลย
เพราะมันรู้สึกว่า มันไม่น่าจะมีเรื่องที่ดีเท่าไหร่
เดา ง่ายๆเลย อาจจะมีญาติผู้ใหญ่ท่านใด
ไม่สบาย มาก จนอาจถึงขั้น เสีย ก็เป็นไปได้
ที่เดาแบบนี้ เพราะอายุของญาติผู้ใหญ่
ของผมแต่ละคน ก็ไม่ใช่น้อยแล้ว
ขนาดแค่ตัวผมเอง อายุ ก็ไม่ใช่น้อยแล้วไง
แล้วก็ เป็นจริง
อาตั่วกู๋ ญาติที่เป็นลูกพี่ลูกน้อง กับมาม๊าของผม
กำลังป่วยหนัก เป้นโรคชรา ตามวัยนั่นแหละ
คืออันที่จริง อาตั่วกู๋ เค้ามีชีวิตอยู่ด้วยเครื่องหายใจ
ถอดสายออกซิเจนเมื่อไหร่ก็คือ ตายนั่นเอง
ผมกะญาติผู้ใหญ่ท่านนี้ ว่ากันจริงๆแล้ว
ผมจำเค้าไม่ได้ หรือแทบจะไม่รู้จักด้วยซ้ำ
เพราะนานๆจะไปมาหาสู่กันซะทีนึง
ผมจึงไม่ค่อยรู้สึกเสียใจเท่าไหร่
เพราะความผูกพันธ์กัน มันน้อยมาก
พอมาม๊าวางสายจากทางโน่น ก็มาเล่าให้ฟังว่า
อาตั่วกู๋ จะไปแล้วล่ะ(ไปในที่นี่ก็คือ ตายนั่นแหละ)
อยู่ได้ด้วยเครื่องหายใจ รอเวลาว่าจะถอดสายออกซิเจนเมื่อไหร่เท่านั้น
ผมก็เลยถามมาม๊าไปว่า แล้วทำไมไม่ถอดสายออกล่ะ จะยื้อเอาไว้ทำไม
มาม๊าบอกว่าเค้าไม่ได้ยื้อ เอาไว้ แต่ที่ยังไม่ถอดเพราะรอเวลา
ผมถามว่ารออะไร มาม๊าบอกว่า รอดูฤกษ์ยามไง
เลือกเวลาดีดี พูดง่ายๆ คือ เลือกเวลาดีดีให้ตายนั่นเอง
คนจีน จะถือมากๆ เรื่องการตายของญาติผู้ใหญ่
ต้องดูด้วยว่าจะตายเวลาไหน เพราะมีความเชื่อว่าตายตอนไหน
จะส่งผลให้ ลูกหลานที่ยังมีชีวิตอยู่ จะดี จะไม่ดีอย่างไง
แล้วมาม๊า ก็พูดแล้วก็หัวเราะในลำคอ
บอกว่า ไม่น่าเชื่อนะ เดี๋ยวนี้ คนเราเลือกเวลาเกิด เวลาตายได้ด้วย
จะให้เกิดตอนไหน ก็ผ่าท้องเอาลูกออกได้เลย
เวลาจะตายก็รอเวลาเลือกเวลาว่าจะเอาเวลาไหนดี
นึกๆดูแล้วก็ย้อนกลับมาดูตัวเอง
เดี๋ยวนี้เวลาของผม ผ่านไปเร็วๆพร้อมๆกับ อายุที่เดินหน้าไปด้วย
ตอนเด็กๆ ผมไม่รู้สึกครับว่าเวลาผ่านไปเร็ว
ผมจะได้ยินผู้ใหญ่พูดบ่อยๆว่า ทำไมแต่ละวันๆของเค้าผ่านไปอย่างรวดเร็ว
จนผมโตขึ้นมาตามวัยก็รู้เลยว่าที่เค้าพูดมันเป็นความจริง ทีเดียว
อันนี้คงเป็นเพราะว่า สิ่งใดที่เราไม่อยากให้มาถึง มันก็จะมาถึงเร็ว
ทั้งๆที่มันก็มาถึงอย่างธรรมดา ปกตินี่แหละ
แต่บางสิ่งที่เราอยากไปถึงเร็วๆ ก็อยากเร่งวันคืนให้เร็วๆ มัน ก็เลยรู้สึกว่าช้า
บางคนกลัวเวลาที่เดินไปข้างหน้า
และไม่อยากรับความเปลี่ยนแปลง ที่มีต่อตัวเองแบบนั้น
บางคนชอบการเดินทาง แต่ไม่ชอบเวลาที่เดินหมุนไปเรื่อยๆ
แต่เค้าลืมคิดไปว่า กาลเวลา มันก็เป็นการเดินทางอีกรูปแบบนึง
หลายๆครั้ง ผมยังรู้สึกว่าตัวเองพึ่งจะผ่านช่วงเด็กๆไม่กี่ปีมาเอง
แต่ความเป็นจริงมันไม่ใช่ อายุมันเดินไปข้างหน้าเสมอ
และมันก็เดินทางเป็นเส้นตรงไม่มีอะไรซับซ้อน
จาก1 2 3 4 5....ไปเรื่อยๆ จนเราไปต่อกับมันไม่ไหว
แม้เราจะอยู่เฉยๆ แต่อายุมันไม่เฉยกับเราด้วย
วัน ปี เดือนที่เคลื่อนที่ผ่านไปข้างหน้า
บางครั้งก็ส่งผลถึงความรู้สึกลึกๆในใจผม
ทำให้ผมหวั่นไหวได้เหมือนกัน
แต่ถ้ามองกันให้ดี อายุที่มากขึ้น ก็ใช่ว่าจะไม่ดี
อย่างน้อยมันก็สอนให้เรารู้จักใช้ความคิด รอบครอบมากขึ้น
ประสบการณ์และความคิดในบางมุม
อันนี้หาซื้อกันไม่ได้ ต้องใช้เวลาและอายุ ของเราเองเข้าแลก
ที่เค้าเรียกว่า เก๋า นั่นเอง
แม้จะรู้ตัวแล้วว่ามันเป็นเรื่องปกติ แต่ก็อดคิดไม่ได้
บางครั้งรู้สึกหัวใจมันหวั่นๆเล็กๆ
ถึงไม่มาก แต่มันก็ ชัดเจน
Posted on Mon 6 Oct 2008 4:16 |
|
