มนต์รัก สเวนเซ่น(อีกครั้ง)
เป็นพ่อครัว เป็นคนบาป
ต้นกระเทียมผัดหมูกับเต้าหู้
ตัวหนังสือคุยกัน
ผัดถั่วงอกกับเกี๊ยมไฉ่(ผัดหนวดมังกร)
เรื่องของตาที่โดนกุ้งยิง
อะไรที่เรารอมันมักจะช้าเสมอ
ไม่เคยมีวันไหน ที่ไม่ได้ผัดกะเพรา
เมื่อผู้หญิงเค้าดูฟุตบอลโลก
คำถามจากป้ายชื่อร้าน(แอบโฆษณา)
เจ็บตัว
คิดถึงสยาม
เข้าวัด ไหว้พระ ให้ใจเย็นๆ
ภูเก็ต ตอนที่ 2 เที่ยวไปกินไป
ภูเก็ต ความสุข ที่แลกด้วยความดำ ตอนที่ 1
แพ็คกระเป๋า ไปภูเก็ต
ไม่ใช่แค่มือถือ
ถั่ว(ลันเตา)หวาน ผัดกะปิกุ้งหมึก
ปลาอะไร?ทอดทับทิม ได้บ้าง
ตามไปดู อาเฮียของผมเค้าทำงาน
ฝันร้าย ฝันหลอน
รูปงานบุญเลี้ยงพระ
ทำบุญ เลี้ยงเพลพระ ที่บ้าน
ฟุตบอลในความฝัน
ความกลัว กับ กระดุมเม็ดหนึ่ง
เรื่อง เมคอัพ กับ ผู้หญิง
เต้าหู้ทอดยัดไส้
เรื่องของคนทำเต้าหู้ขาย
วันนี้ วันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๓
เมื่อตรุษจีนที่ผ่านมา
ทำ"แหนมคลุกฝุ่น"
สว่าง กับ สลัว
เตี๋ยวต่อชาม
การกลับมาของ ร๊อค เล็ก เล็ก
ความกวน...ของแม่ค้าในตลาดสดราชบุรี
ประโยชน์ของการล้อ ชื่อพ่อ ชื่อแม่กัน
บันทึก(ไม่)ลับ
นั่นแหละคือความกดดัน
รูป วันแซยิด อาม่าของผม
ใหม่
แป้ง
(ละ)อ่อน






 

วันนี้เม้าส์ ยาวไปหน่อยทนๆอ่านกันหน่อยแล้วกัน
 
ได้มีโอกาสตามอาเฮียของผมเองไปทำงานตามนอกสถานที่
งานนี้ผมทำหน้าที่เป็นพลขับ  ขับรถให้อาเฮียของผม
ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนว่า อาเฮีย ของผม เค้าทำงานรับจ้างทั่วไป
คือ ทำงานแบบ ฟรีแลนซ์ ใครจ้างมาให้ทำงานอะไรที่ทำได้ ก็ทำ
งานเขียนหนังสือ งานด้านเวปไซด์ งานกราฟฟิคออกแบบ
ด้วยความที่อาเฮียเคยทำงาน ด้านข่าว นสพ. มาก่อน
ก็เลยพอจะมีประสบการณ์งานด้านนี้อยู่

อาเฮียของผม ได้รับงานมา JOB นึง เป็นงานด้านออกแบบป้าย
ให้กับ โรงไฟฟ้าราชบุรี พอดี อาเฮีย รู้จักกับคนในโรงไฟฟ้า
เค้าก็เลย โยนงานชิ้นนี้มาให้อาเฮียผมทำ เพราะตัวเค้าเองไม่มีเวลาทำเอง

งานออกแบบป้ายนี้ เป็นป้ายที่จะแนะนำและบอกข้อมูลคร่าวๆเกี่ยวกับ
วัดและ โรงเรียนในจังหวัด ราชบุรี ถ้าใครไปเที่ยวตามแหล่งท่องเที่ยวต่างๆ
อาจจะเคยเห็นป้ายที่บอกข้อมูลต่างๆ เกี่ยวกับสถานที่ที่นั้น
งานชิ้นนี้ ก็ทำในแบบเดียวกันนั่นแหละ แต่.....
โรงเรียน และวัด ที่ไปติดป้าย ไปทำป้ายให้
ต้องที่อยู่ไม่ไกล จาก โรงไฟฟ้ามากเกินไป เพราะ
ทางโรงไฟฟ้าเค้ามีแผนกชุมชนสัมพันธ์ ระหว่างโรงไฟฟ้า กับ ชุมชน
เค้ามีทุนการศึกษาให้โรงเรียน ช่วยกิจกรรมต่างๆ ของโรงเรียน ของวัด
น่าจะเรียกว่า เป็นการตอบแทนคืนสู่สังคมของโรงไฟฟ้าเค้า

อันที่จริง การออกไปเก็บข้อมูลเพื่อมาทำป้ายนี้
อาเฮียของผมต้องไปกับ พนง. เจ้าหน้าที่ของโรงไฟฟ้านะครับ
เพราะเค้าติดต่อกันไว้แล้ว อาเฮียของผมแค่ไปขอข้อมูล แล้วก็ถ่ายรูป
แต่วันนั้นที่ผมไปกับอาเฮียก็เพราะว่า เจ้าหน้าที่ของโรงไฟฟ้าเค้าไม่ว่าง
พอดีอาเฮียผม เค้าก็นัดกับ ผอ.ของโรงเรียนที่หนึ่งเอาไว้แล้ว
อาเฮียเลยต้องไปเอง ผมก็เลยอาสารับหน้าที่เป็นพลขับ ขับรถไปให้ อาเฮีย

งานที่อาเฮีย ต้องทำ ก็ต้องมีการถ่ายรูป ทั้งวัด และโรงเรียน
และเข้าไปพบผอ.ของโรงเรียนเพื่อสัมภาษณ์
ถ้าเป็นวัดก็ไปพบกับเจ้าอาวาสเพื่อขอข้อมูล ให้มากที่สุด เพื่อเอามาเขียน
จะว่าไปแล้วงานนี้ก็เหนื่อยสุดๆนะครับไหนจะต้องออกภาคสนามเก็บข้อมูลเอง
เสร็จแล้วก็เอามาออกแบบป้าย ต่อ แต่เห็นว่าได้ JOB นี้ รายได้ก็คุ้มเลย

เรื่องการถ่ายรูป ตามวัดหรือโรงเรียน ก็ใช่ว่าจะ ง่ายๆนะครับ
เท่าที่ผมเห็น ถ่ายรูปวัด เนี่ยไม่ยาก เพราะวัดจะมี โบสถ์ วิหาร
บางที่มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ๆ ให้ถ่าย มีข้อมูลให้เอามาเขียนเยอะ
แต่จะมีอุปสรรค ตรงที่ บางวัดโบสถ์กำลังบูรณะอยู่
พอถ่ายรูปไปก็จะเห็น นั่งร้าน โครงเหล็ก อันนี้ต้องเล็งมุมกันนานหน่อย
อุปสรรค อีกอย่างนึง คือ "หมาวัด" ครับ ทุกที่ไป มากันเป็นฝูง
อย่างที่เค้าเรียกกันว่า "หมาหมู่" เห่ากันเป็นทอดๆ
ต้องมีพระ หรือคนในวัดมาช่วยกันไล่หมาให้
อาเฮียของผมบ่นว่า จะคุ้มไหมเนี่ยรับงานเนี่ยแล้ว ต้องมาฉีดยากันบ้า

ส่วนโรงเรียนเนี่ย ลำบากหน่อย เพราะถ่ายรูป ก็มีแต่อาคารเรียน
ถ่ายยาก ไม่รู้ว่าจะเอามุมไหนดี เพราะอาคารเรียนตามโรงเรียนตจว.แบบนี้
คล้ายๆกันหมดครับ แต่เวลาไปเก็บข้อมูลของโรงเรียน เนี่ย
ต้องเอานี่เลยครับ คำขวัญของโรงเรียน

วันที่ผมไปกับอาเฮีย พวกเราไปวัดกัน 2 วัด กับ โรงเรียน 3 โรง
ส่วนใหญ่ก็จะอยู่ใกล้ๆกัน ตามตจว.แบบนี้  มีวัดก็จะมีโรงเรียนอยู่ติดกัน

ทีแรก ที่ไปเป็นวัดครับ ไปถึงพอดีเวลาพระฉันเพล
ก็เลยไม่ได้รบกวนหลวงพ่อท่าน
พอดีวัดนี้ อาเฮียผมเคยมาแล้วครั้งนึง แต่วันนี้มาเก็บภาพโบสถ์ เท่านั้น
แต่กว่าจะถ่ายได้ก็ต้องดู หมา กันด้วย บางมุม ขับรถไปจอดให้ใกล้ที่สุด
ที่จะถ่ายให้มากที่สุด แล้วก็โดดลงไปถ่ายภาพเลย ถ่ายไประแวงไป หุหุ

ที่ต่อมาเป็นโรงเรียน ที่อาเฮียของผม นัด ผอ.ของโรงเรียนเอาไว้แล้ว
พอไปถึงโรงเรียน ก็เกือบๆเที่ยง เป็นช่วงพักกลางวันพอดี
ไปหาผอ. เพื่อสัมภาษณ์ ขอถ่ายรูป ผอ.ท่านก็ใจดีมากครับ
ชวนพวกเราทานข้าวกลางวันด้วยกันที่โรงอาหาร กับพวกบรรดาๆครูๆ
งานนี้ไม่กินก็ไม่ได้เดี๋ยวจะเหมือนว่า ผู้ใหญ๋ชวนแล้ว ไม่ให้เกรียติท่าน
ความจริงก็หิวแล้วด้วยเหมือนกัน ฮ่าฮ่าฮ่า

โรงเรียนตามตจว.แบบนี้ ก็ดูน่ารักดีครับ ภาพนักเรียนนั่งกินข้าว
พร้อมๆกับ คุณครู เท่าที่ดูเรื่องอาหารกลางวันนี่น่าจะมีทุนให้นักเรียนทานฟรี
ทานเสร็จแล้ว อาเฮียของผมก็สัมภาษณ์ ถ่ายรูปไป  ผอ.ก็ชวนคุยกันไปเรื่อยเปื่อย
คุยถึงเรื่องการเมือง ด้วย เลยรู้ว่า ผอ.แกเป็นเสื้อแดง เต็มตัว หุหุ

ส่วนผมก็เดินดูรอบๆโรงเรียน จนใกล้เวลาเข้าเรียน ช่วงบ่าย
ผมก็ได้ยินเสียงกริ่ง ดังขึ้น ทีแรกผมนึกว่าเป็นเสียงกริ่งเรียกเข้าห้อง
แต่ที่แท้เป็นกริ่งเรียกให้เด็กๆ ไปเอาแปรงสีฟันมาแปรงฟันกัน
อ่อ เดี๋ยวนี้มีแบบนี้ด้วยรึ คุณครูประกาศเรียกนักเรียนมาแปรงฟัน
มีกลุ่มนักเรียน ป. 6 ที่ใต้ต้นไม้ ที่ไม่ยอมมาแปรงฟัน จนคุณครู
บอกว่า ต้องให้เรียกชื่อที่ละคนไหม? นี่ละครับโรงเรียนเล็กๆ ครู จะจำนักเรียนได้ทุกคน

ผมมองดูคุณครูที่ยืนถือไม้เรียว ไว้ทั้งขู่ทั้งตี เด็กๆจอมเฮี้ยว บางคนที่ชอบกวนครู
นึกย้อนกลับไปถึงตัวเองตอนเด็กๆ พวกเราก็ชอบดื้อ กับคุณครูแบบนี้เหมือนกัน
ยอมรับเลยครับว่า อาชีพคุณครูเนี่ยต้องอดทนและเสียสละมากๆ

ออกจากโรงเรียน อาเฮียก็ไปเก็บภาพที่วัดใกล้กันอีกวัด วัดนี้
พอบ่ายๆแล้วเงียบ เพราะเจ้าอาวาส ท่านจำวัดไปแล้ว ก็ไม่อยากไปปลุกท่าน
เอาไว้มาใหม่วันหลัง อาเฮียบอกว่า เวลาไปวัดตอนบ่ายๆต้องผิดหวังบ่อยๆ
เพราะพระท่าน บางวัดก็จำวัดไปแล้ว บางวัดก็ไปเรียนนักธรรม ต้องนัดกันให้ดีดี

ส่วนบางวัดพระเจ้าอาวาส ก็แก่มาก คุณกันไม่ค่อยรู้เรื่อง
บางวัดก็เป็นพระหนุ่มๆ คุยกันแบบลูกทุ่งๆกันเองมาก อันนี้แล้วแต่ว่าจะเจอแบบไหน
อาเฮียบอกว่า เคยไปคุยกับพลวงพ่อวัดนึง พระท่านเป็นพระทำงาน
พระพัฒนาชุมชน คือทำงานใช้แรง ท่านบอกว่า เมื่อก่อนเคยฉันกระทิงแดง
วันละ 8 ขวด เหลือเชื่อ ฉันเข้าไปได้ไง คำเตือนห้ามดื่มเกินวันละ 2 ขวด
ไม่มีความหมายต่อท่านเลยหรือเนี่ย เดี๋ยวนี้เลิกฉันแล้ว เพราะหมอสั่งห้าม

ที่สุดท้ายผมกับอาเฮียไปโรงเรียน อีกแห่งนึง พอดีโรงเรียนนี้ ไม่เจอผอ.
เพราะยังไม่มีผอ.ย้ายมาประจำ อาจารย์ ที่รักษาการแทนมาให้ข้อมูล
พอบอก มาจากโรงไฟฟ้า ก็ชวนคุยเรื่องทุน เรื่องกิจกรรมที่จะทำกับโรงไฟฟ้า
เพราะโรงเรียนนี้ได้รับทุน จากโรงไฟฟ้ามามากเลย แต่อาเฮียของผม
ไม่รู้จะคุยอะไรได้ เพราะอาเฮีย เป็นแค่คนมารับทำงานฟรีแลนซ์ให้
พวกอาจารย์ตามโรงเรียนแบบนี้ พอรู้ว่ามาจากโรงไฟฟ้า ก็จะเข้ามาดูแลทันที
เพราะโรงไฟฟ้าให้ทุนช่วยเหลือตามโรงเรียนแบบนี้เยอะมาก

แต่คุณครู อาจารย์ตามโรงเรียนที่ไม่ได้อยู่ในเมืองแบบนี้ น่านับถือจริงๆ
เพราะเค้าจะดูแล นักเรียน รู้จักนักเรียนแต่ละคนดีเลย
ผอ.ท่านนึง ที่อาเฮียผมได้คุยด้วย เค้าบอกว่า
เสียดายอนาคต นักเรียนที่เป็นผู้หญิงบางคน ต้องเลิกเรียนกลางคัน
เพราะ กลายเป็นแม่คน ก่อนวัยอันควร เด็กอายุ 14 บางคนกลายเป็นแม่ ไปแล้ว
ผอ. บอกว่า เด็กบางคนเกือบจะเรียนจบ ม.3 อยู่แล้วเชียว เกิดตั้งท้อง
ต้องมาออก เลิกเรียนก่อนน่าเสียดาย ผอ.เลยคิดโครงการขึ้นมาโครงการนึง
คือให้ เด็กนักเรียนที่เป็นคุณแม่ แบบนี้ มาเรียนในวันเสาร์อาทิตย์

ผอ. พูดติดตลก ว่า
แหม พอเปิดรับสมัครเท่านั้นแหละ ไม่น่าเชื่อ ลูกค้าเยอะซะด้วยซิ!!



 
 

     Share

<< ฝันร้าย ฝันหลอน ปลาอะไร?ทอดทับทิม ได้บ้าง >>

Posted on Mon 22 Mar 2010 13:49
โอ๋ ไปคุยกับพวกเสื้อแดงทำไม ไม่รักพี่เดอะ มาร์คแล้วหรอ?
หน่อย เมียน้อยพี่เดอะ มาร์ค   
Mon 22 Mar 2010 19:53 [2]

เอิ่ม..ไม่น่าจะใช่เรื่องที่ดีเท่าไหร่ที่ลูกค้าเยอะนะ -*-

แต่ก็เป็นทางแก้ปัญหาที่ดีมากๆ ดีกว่าให้อนาคตเค้าจบไปเพราะท้องอ่านะ

*-*
Paja   
Mon 22 Mar 2010 16:35 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh