นี่หรือ อาชีพอิสระ
วันหวยออก- เรื่องของหนังยาง
คุณขาดเราได้ แต่เราขาดคุณไม่ได้
กระเพาะหมู
กินข้าวนอกบ้าน
Take Home : สั่งกลับบ้านค่ะ/ครับ
ทำ ต้มยำ ยังไงก็ต้องชิม
คู่มือ ร้านข้าวต้มหวังอยู่ ราชบุรี
เรื่อง เงินๆ ทอนๆ :วันแบงค์พันแห่งชาติ
เมื่อผมจะกลับมาเขียนไดอะรี่
ชีวิตของคนทำร้านอาหาร เหมือนถูกกำหนดมาให้ไร้คู่
วันธรรมดา
อย่างงี้ก็มีด้วย
เรื่อง ซ่อม ต่อไปคงค่อยๆหายไปจากชีวิตคนเรา
ทุกอย่างเกิดขึ้น เพื่ออะไรสักอย่างเสมอ
ผมรักผู้หญิงคนนี้มากกว่าผู้หญิงทุกคนในโลก
สุขเมื่อเราได้ออกไปหาอะไรที่แตกต่างจากที่เดิมๆ
ประสบการณ์ในห้องผ่าตัด(2)
ประสบการณ์ ในห้องผ่าตัด(1)
ภาพเก่าๆ
เชียงใหม่ทริป ตามล่าหาดอกพญาเสือโคร่ง ตอนที่2 จบเลยล่ะกัน
เชียงใหม่ทริป ตามล่าหาพญาเสือโคร่ง ตอนที่ 1
อยากแต่งงาน?
หวัด(ไม่) ดี
now, หนาว
มนต์รัก สเวนเซ่น(อีกครั้ง)
เป็นพ่อครัว เป็นคนบาป
ต้นกระเทียมผัดหมูกับเต้าหู้
ตัวหนังสือคุยกัน
ผัดถั่วงอกกับเกี๊ยมไฉ่(ผัดหนวดมังกร)
เรื่องของตาที่โดนกุ้งยิง
อะไรที่เรารอมันมักจะช้าเสมอ
ไม่เคยมีวันไหน ที่ไม่ได้ผัดกะเพรา
เมื่อผู้หญิงเค้าดูฟุตบอลโลก
คำถามจากป้ายชื่อร้าน(แอบโฆษณา)
เจ็บตัว
คิดถึงสยาม
เข้าวัด ไหว้พระ ให้ใจเย็นๆ
ภูเก็ต ตอนที่ 2 เที่ยวไปกินไป
ใหม่
แป้ง
(ละ)อ่อน






 


รายชื่อเพื่อนใน facebook ของคุณ
มีเพื่อนเก่าตั้งแต่สมัยเรียนประถมด้วยหรือเปล่า? ผมมี!! อยู่ 2 คน

ตอนแรกผมมีFB เพื่อนสมัยเรียนประถมอยู่คนเดียว
แล้วพึ่งมาเจออีกคนเมื่อไม่นานมานี่เอง ก็ได้มาจากเพื่อนคนแรกนี่แหละ
ตอนแรกเห็นชื่อคุ้นๆ แต่นามสกุลไม่ใช่ พอดูรูปจากรูปโปรไฟล์ อ้าวใช่นิ
ที่บอกว่านามสกุลไม่ใช่ เพราะเธอ เป็นคุณแม่ลูกสองไปแล้ว!!
นามสกุล ที่เปลี่ยนไปก็เป็นนามสกุลของพ่อของลูกเธอนั่นเอง

ครั้งแรกที่เห็น FB เค้า ผมดีใจมาก คลิ๊กเข้าไปดูรูปต่างๆของเค้า
กับครอบครัวและลูกสาว ของเค้าทั้ง 2 คน เห็นหน้าลูกสาวของเค้า
แล้วนึกถึงหน้าของเค้าตอนเด็กๆเลย เหมือนกันจริงๆ
ผมจำหน้าเค้าตอนเป็นเด็กได้แม่นยำมาก

เมื่อวานเค้าอัพโหลดรูปล่าสุด ลงไปที่ FB เป็นรูปที่ไปเที่ยวกันมา
ผมเห็นหน้าลูกสาวเค้า ในรูปชุดนี้ยิ่งเหมือนหน้าเค้าตอนเด็กๆมาก
ผมก็เลยcomment ไปที่รูปว่า " ลูกสาวคนเล็กหน้าเหมือน เค้าตอนเด็กๆเลย"
ปกติผมไม่ค่อยได้ commemt เค้าเท่าไหร่ อีกอย่างเค้าเองนานๆ
ก็จะเข้ามาอัพเดต เฟซบุ๊ค สักที  สักพักเค้า comment ตอบกลับมาทันที
"conferm ค่า ดีใจจังที่โอ๋จำตอนเด็กเราได้"
เทคโนโลยี่ บางครั้ง ย่อโลก ย่อระยะทาง ให้ตอบโต้กันทันใจดีจัง

ผมไม่ได้ตอบกลับไปอีกครั้ง จริงๆแล้ว ผมจำได้แม่นเลยว่า
ตอนที่ผมเรียนอยู่ประถม ด้วยกันกับเค้า ชื่อเล่นผม เค้าไม่เคยเรียกเลย
เค้าไม่เคยเรียกชื่อผมว่า โอ๋ เลย จะเรียกแต่ ชื่อจริง
ความจริง ผมกับเค้า ก็ไม่ได้สนิทสนมกันมากมายเลย
ผมเป็นแค่เด็กผู้ชายตัวเล็กๆคนหนึ่งในห้อง ส่วนเค้าเป็นเด็กผู้หญิงที่น่ารัก
และก็เป็นคนป๊อบมาก ว่ากันง่ายๆคือ เพื่อนๆผู้ชายในห้องชอบเค้ากันทั้งนั้น
ผมกับเค้าเรียนห้องเดียวกันมาตั้งแต่ ป.3 ถึง ป.6 แล้วก็ไปเรียนมัธยม
ต่อที่โรงเรียนเดียวกันอีกถึง ม.3 จากนั้นต่างคนต่างแยกย้ายกันไป

puppy love ของเด็กๆ ดูเป็นอะไรที่สดใส บริสุทธิ์ ไม่มีอะไรมากกว่า
ฉันชอบคนๆนี้ ไม่มีสิทธิ์ แค่แอบชอบก็พอ สุขสดชื่นเล็กๆที่ได้ชอบ
จึงไม่แปลกที่ผมจะชอบ มองเค้า และจำหน้าเค้าได้แม่น
เพราะหลังจากแยกย้ายกันไปไม่เจอกันนานมาก
ภาพที่ผมจำเค้าได้ ก็เป็นหน้าเค้าตอนเด็กๆนั่นแหละ

อดีตเราเป็นสิ่งไม่สามารถกลับไปใช้บริการได้อีก
แต่ อดีตที่เป็นความทรงจำดีดี เราสามารถนึกย้อนกลับไป
และเอามาใช้ได้บ่อยๆ มันมีความสุขจะตายไป
ถ้าเรานึกถึง ภาพเก่าๆ ตอนที่เรายังหน้าตึงๆ เหอะ เหอะ เหอะ

     Share

<< เชียงใหม่ทริป ตามล่าหาดอกพญาเสือโคร่ง ตอนที่2 จบเลยล่ะกันประสบการณ์ ในห้องผ่าตัด(1) >>

Posted on Sun 23 Jan 2011 0:27
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh