ชื่อเรียกแทนคุณลูกค้าขาประจำ
สีของเสื้อ
เมื่อคุณฝรั่งสั่งอาหาร
มาดูใบออเดอร์ สั่งอาหารของคุณลูกค้ากัน
นี่หรือ อาชีพอิสระ
วันหวยออก- เรื่องของหนังยาง
คุณขาดเราได้ แต่เราขาดคุณไม่ได้
กระเพาะหมู
กินข้าวนอกบ้าน
Take Home : สั่งกลับบ้านค่ะ/ครับ
ทำ ต้มยำ ยังไงก็ต้องชิม
คู่มือ ร้านข้าวต้มหวังอยู่ ราชบุรี
เรื่อง เงินๆ ทอนๆ :วันแบงค์พันแห่งชาติ
เมื่อผมจะกลับมาเขียนไดอะรี่
ชีวิตของคนทำร้านอาหาร เหมือนถูกกำหนดมาให้ไร้คู่
วันธรรมดา
อย่างงี้ก็มีด้วย
เรื่อง ซ่อม ต่อไปคงค่อยๆหายไปจากชีวิตคนเรา
ทุกอย่างเกิดขึ้น เพื่ออะไรสักอย่างเสมอ
ผมรักผู้หญิงคนนี้มากกว่าผู้หญิงทุกคนในโลก
สุขเมื่อเราได้ออกไปหาอะไรที่แตกต่างจากที่เดิมๆ
ประสบการณ์ในห้องผ่าตัด(2)
ประสบการณ์ ในห้องผ่าตัด(1)
ภาพเก่าๆ
เชียงใหม่ทริป ตามล่าหาดอกพญาเสือโคร่ง ตอนที่2 จบเลยล่ะกัน
เชียงใหม่ทริป ตามล่าหาพญาเสือโคร่ง ตอนที่ 1
อยากแต่งงาน?
หวัด(ไม่) ดี
now, หนาว
มนต์รัก สเวนเซ่น(อีกครั้ง)
เป็นพ่อครัว เป็นคนบาป
ต้นกระเทียมผัดหมูกับเต้าหู้
ตัวหนังสือคุยกัน
ผัดถั่วงอกกับเกี๊ยมไฉ่(ผัดหนวดมังกร)
เรื่องของตาที่โดนกุ้งยิง
อะไรที่เรารอมันมักจะช้าเสมอ
ไม่เคยมีวันไหน ที่ไม่ได้ผัดกะเพรา
เมื่อผู้หญิงเค้าดูฟุตบอลโลก
คำถามจากป้ายชื่อร้าน(แอบโฆษณา)
ใหม่
แป้ง
(ละ)อ่อน






 

ตั้งแต่ผมประสบอุบัติเหตุข้อมือหัก ผู้หญิงคนหนึ่ง
ก็เฝ้าห่วงใย ดูแล ผมจนผมแทบจะกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งหนึ่ง
แต่จริงๆแล้วผมก็เป็นเด็กในสายตาของเค้าอยู่ตลอดนั่นแหละ

ผู้หญิงคนนี้ ก็คือ แม่ของผมเอง ผมเรียกแม่ของผมว่า "หม่าม้า"
ผมเรียกแบบนี้มาตั้งแต่ผมออกเสียงได้ตั้งแต่เด็กๆ

ผมรักผู้หญิงคนนี้มากกว่าผู้หญิงทุกคนใน ลก

ผมเหมือนกับไปเป็นเด็กน้อยที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ค่อยได้อีกครั้ง
ตั้งแต่ข้อมือหัก หลังผ่าตัดเสร็จใหม่ๆ เข้าห้องน้ำ
จะใส่กางเกงถอดกางเกงก็ลำบาก นี่ถ้าไม่ใช่แม่ของผมเอง
ผมคงจะอาย คิดอีกนาน ถ้าจะใช้ให้ใครช่วยใส่กางเกงให้หน่อย
หม่าม้าเช็ดตัว ทายา รวมถึง พันผ้าพันแผลให้ผมทุกวัน
จนถึงเดี๋ยวนี้ที่ผมพอช่วยเหลือตัวเองได้มากขึ้น
หม่าม้าก็ยังมาพันผ้า เข้าเฝือกอ่อนให้ผมทุกวัน
กินข้าว ก็ทำกับข้าวให้กิน เรียกมาให้กินเหมือนเด็กน้อย
เรียกว่าผมกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งจริงๆ

มีอยู่วันหนึ่งที่ผมต้องพันผ้าเข้าเฝือกใหม่ทุกวัน
ที่ทำแบบนี้เพราะ แขนข้อมือจะได้ ทำความสะอาดไม่เหม็น
แล้วตอนช่วงที่แกะผ้าพันออก แล้วทั้งผมและหม่าม้า ก็ลืมประคอง
จับแขนเอาไว้ แขนมันก็เลยตกลงวูบ แต่ก็ไม่ได้โดนกระแทกกับอะไร
แต่แค่นั้นก็ทำให้ผมปวดและเจ็บแขน ขึ้นมาจิ๊ดทันที
ผมร้องโดย ด้วยความเจ็บ ผมเห็นหน้าหม่าม้า แสดงความเจ็บปวด
เหมือนอยากจะร้องไห้ ผมบอกว่า ไม่เป็นไรเดี๋ยวก็หาย
หม่าม้าพูดกลับมาว่า"รู้ไหมเวลาเห็นลูกเจ็บ คนเป็นแม่จะเจ็บกว่า"
ผมหลบหน้าทันที แทบจะกลั้นน้ำตาไม่อยู่

เมื่อถึงเวลาเราเดือดร้อน เราเจ็บป่วย
ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ไม่เคยปฏิเสธ จะช่วยเหลือเรา ทำให้เราเต็มหัวใจ
คือผู้หญิงคนนี้ คนที่เราเรียกว่า แม่

     Share

<< สุขเมื่อเราได้ออกไปหาอะไรที่แตกต่างจากที่เดิมๆ ทุกอย่างเกิดขึ้น เพื่ออะไรสักอย่างเสมอ >>

Posted on Sun 10 Apr 2011 3:09
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh