ไก่ต้มสับกับไก่คั่วเค็ม
ชื่อเรียกแทนคุณลูกค้าขาประจำ
สีของเสื้อ
เมื่อคุณฝรั่งสั่งอาหาร
มาดูใบออเดอร์ สั่งอาหารของคุณลูกค้ากัน
นี่หรือ อาชีพอิสระ
วันหวยออก- เรื่องของหนังยาง
คุณขาดเราได้ แต่เราขาดคุณไม่ได้
กระเพาะหมู
กินข้าวนอกบ้าน
Take Home : สั่งกลับบ้านค่ะ/ครับ
ทำ ต้มยำ ยังไงก็ต้องชิม
คู่มือ ร้านข้าวต้มหวังอยู่ ราชบุรี
เรื่อง เงินๆ ทอนๆ :วันแบงค์พันแห่งชาติ
เมื่อผมจะกลับมาเขียนไดอะรี่
ชีวิตของคนทำร้านอาหาร เหมือนถูกกำหนดมาให้ไร้คู่
วันธรรมดา
อย่างงี้ก็มีด้วย
เรื่อง ซ่อม ต่อไปคงค่อยๆหายไปจากชีวิตคนเรา
ทุกอย่างเกิดขึ้น เพื่ออะไรสักอย่างเสมอ
ผมรักผู้หญิงคนนี้มากกว่าผู้หญิงทุกคนในโลก
สุขเมื่อเราได้ออกไปหาอะไรที่แตกต่างจากที่เดิมๆ
ประสบการณ์ในห้องผ่าตัด(2)
ประสบการณ์ ในห้องผ่าตัด(1)
ภาพเก่าๆ
เชียงใหม่ทริป ตามล่าหาดอกพญาเสือโคร่ง ตอนที่2 จบเลยล่ะกัน
เชียงใหม่ทริป ตามล่าหาพญาเสือโคร่ง ตอนที่ 1
อยากแต่งงาน?
หวัด(ไม่) ดี
now, หนาว
มนต์รัก สเวนเซ่น(อีกครั้ง)
เป็นพ่อครัว เป็นคนบาป
ต้นกระเทียมผัดหมูกับเต้าหู้
ตัวหนังสือคุยกัน
ผัดถั่วงอกกับเกี๊ยมไฉ่(ผัดหนวดมังกร)
เรื่องของตาที่โดนกุ้งยิง
อะไรที่เรารอมันมักจะช้าเสมอ
ไม่เคยมีวันไหน ที่ไม่ได้ผัดกะเพรา
เมื่อผู้หญิงเค้าดูฟุตบอลโลก
ใหม่
แป้ง
(ละ)อ่อน






 

*
ก่อนจะเกิดอุบัติเหตุกับผม ในคืนหนึ่งก่อนนอน
ผมหยิบหนังสือที่กองอยู่บนหัวเตียงมาอ่านต่อ เล่มหนึ่ง
ในใจคิดว่า หนังสือพวกนี้เมื่อไหร่จะอ่านได้จบทุกเล่มเสียที

เมื่อวันเช้งเม้ง ถือเป็นวันรวมญาติวันหนึ่ง
อาอี๊น้องสาวของหม่าม้า เห็นผมปุ๊บก็ทักปั๊บ
"โอ๋ อะไรว่ะแขนหัก อีกล่ะ หักข้างเดิมเปล่าเนี่ย"
ประโยคทักทายนี้ฟังดูแปลกๆเหมือนกัน ถ้าเป็นคนอื่นได้ยิน
ผมตอบกลับไป"หักข้างซ้ายข้างเดิม"

ผมคิดในใจชีวิตคนเรานี่ มันเหมือนถูกกำหนดมาจริงๆ
ชีวิตคนเราไม่ใช่ทุกคนที่จะแขนหัก หรือว่า กระดูกหัก
แล้วเคยหักมาแล้ว จะหักอีกหน มิหนำซ้ำยังหักข้างเดิม
ใช่ครับ ผมเคยแขนหัก มาแล้ว ครั้งหนึ่งเมื่อเด็กๆ
ครั้งนั้นตกบันได ทำเอาผมเข็ดขยาดการขึ้นลงบันได
ครั้งนี้ ก็เหมือนกันทำเอาผม แหยงๆ มอเตอร์ไซด์ไปเลย
แต่ข้อมือแขนหักครั้งนี้ ทำให้ผมได้มีเวลา
ได้หยิบหนังสือที่หัวเตียงมาอ่าน อ่านจบไปหลายเล่มเลยทีเดียว

ทุกอย่างเกิดขึ้น เพื่ออะไรสักอย่างเสมอ


**
เมื่อวันก่อน นั่งรถไปกินก๋วยเตี๋ยว กับป๊า ม้า ผ่านตรงสี่แยกที่เกิดเหตุ
ที่ผมขี่มอเตอร์ไซด์ แล้วล้มลงข้อมือหัก หม่าม้า ถามผมว่าล้มตรงไหน?
ผมชี้จุดเกิดเหตุ ชี้ตำแหน่งให้ดู
หม่าม้าเลยถามว่า ธรรมดาผมไม่น่าจะขับรถผ่านทางนี้
มันมีเหตุเพราะผม ไปหาซื้อปลาสลิดอีกที่ตลาดหนึ่ง
เพราะตลาดที่ผมจ่ายตลาดประจำ ไม่มีปลาสลิดมาขายเลย
ผมเลยต้องตัดสินใจขับรถไปอีกตลาดหนึ่ง
แล้วก็ไม่ได้ปลาสลิดซะด้วย ถ้าวันนั้น ผมตัดใจว่า
ไม่ไปหาซื้อปลาสลิด มันก็คงไม่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น

ทุกอย่างเกิดขึ้น เพื่ออะไรสักอย่างเสมอ

***
ย้อนกลับ ไปเมื่อ ตอนต้นเดือนกุมภาพันธ์ พี่ชายของผมเอ่ยปากชวน
"ไปทำใบขับขี่รถมอเตอร์ไซด์กัน" ทีจริงมันก็เป็นเรื่องแปลกอย่างหนึ่ง
ผมขับรถมอเตอร์ไซด์มาเป็นสิบๆปี แต่ไม่มีใบขับขี่รถมอเตอร์ไซด์
ผมมีแต่ใบขับขี่รถยนต์ อาจจะเป็นเพราะผมขี่มอเตอร์ไซด์ใช้แต่ระยะทางใกล้ๆ
ขี่แต่ในเมือง แล้วถ้าจะไปไหนไกลๆผมก็ขับรถยนต์ไป เลยไม่ใส่ใจกับใบขับขี่
ของรถมอเตอร์ไซด์เท่าไหร่ แต่ที่จะไปทำเนี่ย เผื่อๆไว้ว่า
เวลาที่ผมจะไปเที่ยวตจว. อาจจะต้องขี่มอเตอร์ไซด์ไปไหนไกลๆ
เพราะมีประสบการณ์เคยถูกตำรวจเรียกตรวจ แล้วไม่มีใบขับขี่(โดนปรับ ฮ่าฮ่า)
เลยเพื่อความสบายใจทำกันเอาไว้ดีกว่า

ด้วยความบังเอิญหรือไม่ก็ไม่รู้ พรบ.ประกันภัย ทะเบียนรถมอเตอร์ไซด์
หมดอายุวันที่ 10 มีนาคมที่ผ่านมา ซึ่งบ่อยๆครั้งที่ผมจะต่อทีหลังวันที่หมดอายุ
เพราะบางทีลืม ไม่ได้ดูไม่ได้สนใจว่า ทะเบียนรถจะหมดอายุวันที่เท่าไหร่
แต่มาปีนี้นึกยังไงไม่รู้ ไปต่อทะเบียนก่อนตั้งแต่วันที่ 8 มีนาคม
แล้วมาเกิดอุบัติเหตุ เอาวันที่ 14 มีนาคม หลังจากต่อทะเบียนได้แค่ไม่กี่วัน
ผมเลยได้ใช้สิทธิ์ ค่ารักษาจะประกันภัย พรบ. ทันที โดยไม่เต็มใจอยากใช้เลย
มันช่างบังเอิญจริงๆ ถ้าผมไม่ไปต่อทะเบียนไว้ก่อน และก็ถ้าผม ไม่มีใบขับขี่
สิทธิ์ประกันภัยตรงนี้ก็จะใช้ไม่ได้ มันเหมือนเตรียมการไว้รอยังไงไม่รู้

ทุกอย่างเกิดขึ้น เพื่ออะไรสักอย่างเสมอ

     Share

<< ผมรักผู้หญิงคนนี้มากกว่าผู้หญิงทุกคนในโลกเรื่อง ซ่อม ต่อไปคงค่อยๆหายไปจากชีวิตคนเรา >>

Posted on Mon 11 Apr 2011 2:52
I agree, things happen for a reason!!
Looking forward to read your next diary na ka. Hope you get well soon.
Sara   
Thu 28 Apr 2011 19:53 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh