ข้าวผัดกะเพราคลุก
ก็เพราะเจ้าความรักนี่แหละที่ยังทำให้เรายังอยากใช้ชีวิตอยู่ รอคนๆนั้น
ง่ายๆ แกงจืดเต้าหู้ ผมทำได้ คุณก็ทำได้ครับ
เทศกาล(จำ)เจ
เดี๋ยวนี้ผมอ่านข่าวจากหนังสือพิมพ์น้อยลง
ปีชง
เมื่อแก๊สหมด(ก็ต้องสั่งสิครับ)
มะระ ถึงจะขมแต่ทนได้
น้ำโพราลิสกับโซดาตราสิงห์
เพียงแวะเข้ามาชิม เราก็แอบอมยิ้ม^^อยู่ในใจ
ไก่ต้มสับกับไก่คั่วเค็ม
ชื่อเรียกแทนคุณลูกค้าขาประจำ
สีของเสื้อ
เมื่อคุณฝรั่งสั่งอาหาร
มาดูใบออเดอร์ สั่งอาหารของคุณลูกค้ากัน
นี่หรือ อาชีพอิสระ
วันหวยออก- เรื่องของหนังยาง
คุณขาดเราได้ แต่เราขาดคุณไม่ได้
กระเพาะหมู
กินข้าวนอกบ้าน
Take Home : สั่งกลับบ้านค่ะ/ครับ
ทำ ต้มยำ ยังไงก็ต้องชิม
คู่มือ ร้านข้าวต้มหวังอยู่ ราชบุรี
เรื่อง เงินๆ ทอนๆ :วันแบงค์พันแห่งชาติ
เมื่อผมจะกลับมาเขียนไดอะรี่
ชีวิตของคนทำร้านอาหาร เหมือนถูกกำหนดมาให้ไร้คู่
วันธรรมดา
อย่างงี้ก็มีด้วย
เรื่อง ซ่อม ต่อไปคงค่อยๆหายไปจากชีวิตคนเรา
ทุกอย่างเกิดขึ้น เพื่ออะไรสักอย่างเสมอ
ผมรักผู้หญิงคนนี้มากกว่าผู้หญิงทุกคนในโลก
สุขเมื่อเราได้ออกไปหาอะไรที่แตกต่างจากที่เดิมๆ
ประสบการณ์ในห้องผ่าตัด(2)
ประสบการณ์ ในห้องผ่าตัด(1)
ภาพเก่าๆ
เชียงใหม่ทริป ตามล่าหาดอกพญาเสือโคร่ง ตอนที่2 จบเลยล่ะกัน
เชียงใหม่ทริป ตามล่าหาพญาเสือโคร่ง ตอนที่ 1
อยากแต่งงาน?
หวัด(ไม่) ดี
ใหม่
แป้ง
(ละ)อ่อน






 

เมื่อวานไม่ได้อัพได เสียความตั้งใจกะว่า จะอัพไดติดต่อกัน ให้ได้ 1 สัปดาห์ต่อเนื่อง
คือ ง่วงมากๆ เพลียมากๆ น่าจะเกิดจากช่วง ศุกร์ เสาร์ ที่ผ่านมาลูกค้าเยอะ
คือ ทำกับข้าวหน้าเตาต่อเนื่อง ยืนหน้าตั้งแต่5 โมงเย็น ยัน 5 ทุ่ม มีพักบ้าง เป็นช่วงๆ
แต่ก็ครั้งละก็พักได้แป๊บเดียว ถามว่าไม่เมื่อยไม่เหนื่อยเหรอ? เหนื่อยครับ เมื่อยครับ
มากด้วยครับ แต่ถึงช่วงนั้นเวลานั้น เรียกว่า ขอตายในหน้าที่ คือ สู้ตายครับ
ลูกค้าเอาเงินมาให้ถึง ร้านแล้ว ยังไงๆ ก็ลุยไปก่อน ทำเสร็จแล้วค่อยว่ากัน อีกที

ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ถ้าไม่มีอะไรพลิกล็อค ส่วนใหญ่จะขายดีครับ 
แล้วถ้ายิ่งฝนตกด้วยยิ่งขายดีขึ้นอีก แล้ว ถ้าฝนตก ช่วง ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ด้วย
อันนี้ ก็เตรียมตัวได้เลย ผัดไม่หยุดแน่ๆ

หลายคน คงแปลกใจว่าทำไมฝนตกแล้วขายดี ส่วนใหญ่ถ้าฝนตก คนค้าขายจะไม่ชอบ
เพราะมันเป็นอุปสรรคต่อการทำมาหากิน ถูกครับ ใช่ครับ แต่สำหรับที่ร้านของผมไม่ใช่ครับ
ข้อดีอย่างหนึ่งของการทำกิจการร้านอาหาร คือ ถ้าร้านเราทำอาหารอร่อยถูกปาก 
อยู่ในทำเลที่ดี คนรู้จักแล้ว ยังไงเราก็ขายได้แน่ เพราะ คนเราทุกคนยังไงก็ต้องกิน
ร้านของผมเปิดขายมานานแล้ว คนในราชบุรี รู้จักกันมานานแล้ว ฝนตกฟ้าร้องยังไงคนก็ต้องกิน
อีกอย่าง พอฝนตกร้านข้างทาง ขายไม่ได้ครับ นี่ก็เป็นอีกเหตุหนึ่งที่ทำให้คนมากิน เพิ่มขึ้นอีก

สาเหตุหลักๆอีกอย่าง คือ พฤติกรรม การใช้ชีวิตคนเปลี่ยนไป คนที่อยู่ในเมืองแทบจะนับได้เลยว่า
มื้อเย็นครอบครัวไหนทำอาหารกินเองบ้าง ส่วนใหญ่ออกมาหากินตามร้านอาหารนอกบ้านทั้งนั้น
มันเลยทำให้การ"กินข้าวนอกบ้าน" เป็นเรื่องปกติมากๆ สำหรับคน พศ. นี้

ว่าด้วยเรื่องการกินข้าวนอกบ้าน เมื่อก่อน ตอนผมเด็กๆ ที่บ้านจะมีกติกาอยู่ข้อหนึ่งคือ
ไม่ว่ายังไง มื้อเย็นต้องกลับมากินข้าวพร้อมหน้ากันที่โต๊ะกินข้าว
เพราะฉะนั้น ข้าวมื้อเย็นของพวกเราจะกินประมาณ ทุ่ม หรืออาจจะถึง 2 ทุ่ม บางวัน
แล้วถ้าวันไหนผมกลับจากโรงเรียน แล้วหม่าม้า บอกว่า เดี๋ยววันนี้ เราไปกินข้าวนอกบ้านกัน 
กินนอกบ้านคือ ไปกินที่ร้านอาหารนะครับ ไม่ใช่ตั้งโต๊ะกับข้าวกินกัน ที่หน้าบ้านนะครับ
วันนั้น น่าจะเป็นมื้ออาหารเย็นที่ค่อนข้างจะพิเศษ เลยสำหรับผมเลย เพราะเดือนๆหนึ่ง
บ้านผม จะกินข้าวนอกบ้านกันไม่เกิน 3 ครั้ง หรอก แล้ว ส่วนใหญ่จะกินกัน วันศุกร์ด้วย
วันศุกร์ ทีไร ผมจะได้ลุ้น ว่า มันจะเป็นวันสุข จริงๆไหม?

การกินข้าวนอกบ้าน ในวัยเด็กของ ผม เป็นความสุข อย่างหนึ่ง ที่ผมจำได้จริงๆ
พวกเราจะมีร้านอาหารประจำอยู่ร้านหนึ่ง เป็นร้านข้าวต้มในตลาดรังสิต
ชื่อร้าน"เปี๊ยกโภชนา" เมนูที่สั่งประจำคือ หมูแดงทอด ผัดผักคะน้าหมูกรอบ
แกงส้ม หรือ ต้มยำ อย่างใดอย่างหนึ่ง แล้วก็อะไรอีกอย่างแล้วแต่ ซึ่งผมไม่สนใจแล้ว
เพราะมีหมูทอด กับ น้ำแกงขลุกขลิก ในจานผัดคะน้าหมูกรอบ เท่านั้นพอแล้วสำหรับผม

ความสุขอย่างหนึ่ง คือ การแย่งกันกินหมูกรอบในจานคะน้าหมูกรอบ ซึ่งมันจะมีกี่ชิ้นกันเชียว
จนตอนหลัง หม่าม้า ต้องสั่งว่า เอาหมูกรอบผัดใส่คะน้า คือเอาหมูกรอบเยอะกว่าผักคะน้า
แม้จะสั่งหมูกรอบเปล่าๆ มากินเลย มันก็ไม่อร่อยเท่า กินหมูกรอบจากที่มีผักคะน้าด้วย
จนผมเคยคิดว่า แบบความคิดเด็กๆว่า ถ้าเรามีร้านอาหารแบบนี้ก็ดี
เราจะผัดคะน้า ใส่หมูกรอบเยอะกินเองให้สะใจไปเลย มันน่าจะมีความสุขมากๆ
ไม่น่าเชื่อนะครับ ว่า พอโตขึ้นมาจริงๆ ผมต้องมาทำอาชีพร้านอาหารจริงๆ
แล้ว เอาเข้าจริงๆ ผมก็ไม่เคยใส่หมูกรอบแบบเยอะๆกว่า ผักคะน้า อย่างที่ตอนเด็กคิดเลย

มาสู่ยุคปัจจุบัน กินข้าวนอกบ้าน เป็นเรื่องปกติไปแล้ว เท่าที่ผมสังเกตเอง
เพราะหลายๆบ้าน หลายๆครอบครัว ผูกปิ่นโต มากินที่ร้านผมประจำ บ่อยมาก แทบทุกวันก็มี
แล้ว ลูกค้าประจำ คนไหนมา ผมแทบจะเดาได้เลยว่า เขาจะสั่งอะไรทาน
เพราะส่วนใหญ่จะไม่ค่อยเปลี่ยน เขาชอบกินอะไร เขาก็จะกินอย่างนั้น
แต่ปัญหาที่ตามมา คือ เพราะกินซ้ำๆกันทุกวัน มันต้องเบื่อล่ะ เริ่มคิดไม่ออกแล้วว่าจะกินอะไรดี 
ผมว่า มันเริ่มทำให้การกินข้าวนอกบ้าน มันกลายเป็นอะไรที่ไม่ใช่โอกาสพิเศษ อีกแล้ว
มันกลายเป็นเรื่องปกติ มันเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว 

การกินข้าวนอกบ้าน เริ่มไม่ใช่ความสุข ของหลายๆบ้าน เท่าที่ผมเห็น 
บางคนก็นั่งกินข้าวแบบ กินอย่างเสียไม่ได้ บางครั้งคนทำอาหารอย่างผม
เห็นบางคนนั่งกินเแบบ เบื่อๆ ก็ทำเอา พ่อครัว เสียเซลฟ์ ไปเหมือนกันก็มี
บางครอบครัว พ่อ แม่ เริ่มเบื่อการสั่งอาหาร ไม่รู้จะสั่งอะไรกินดี เพราะกินแทบทุกวัน
ลูกๆ เด็กๆ เหมือนโดนบังคับให้ต้องมากินข้าว อันนี้จริงๆนะครับ
เพราะผมเคยถามคุณลูกค้า ว่า "วันนี้ไม่พาน้องๆมาทานด้วย"
คุณลูกค้าตอบกลับมาว่า "ลูกบอกว่า เบื่อไม่อยากมากิน เดี๋ยวหาขนมกินแทน"

น้องสาวผม เคยบอกกับผมว่า เห็นลูกค้าบางคน มากินข้าวเหมือนกินตามหน้าที่
ดูไม่อร่อย ไม่มีความสุขเลย เราก็นึกว่าเขากินไม่อร่อย แต่พอวันรุ่งขึ้นก็กลับมากินอีก
ไม่เห็นเหมือนที่บ้านพวกเราเลยเนอะ เวลาออกไปกินข้าวนอกบ้านทีไร 
มันมีความสุข แล้วเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆแล้ว แล้วก็ไม่เคยลืมความสุขแบบนี้เลย

ถึงแม้การกินข้าวนอกบ้าน จะเป็นเรื่องปกติ ของใครหลายๆคน
ไม่ว่าคุณจะมีความสุข กับการทานอาหารนอกบ้านหรือไม่ 
แต่ที่แน่ๆผมยังมีความสุข ถ้าพวกคุณยังมากินที่ร้านผม อยู่แบบนี้ตลอด อิอิ :)

     Share

<< Take Home : สั่งกลับบ้านค่ะ/ครับกระเพาะหมู >>

Posted on Mon 29 Aug 2011 3:09
อยู่ไกล้ๆ อยากจะไปอุดหนุนพ่อครัวด้วยนะเนี่ย ผุ็ชายถ้าทำอาหาร แล้ว ไม่แย่ก็เก่งไปเลยอ่ะ

ปล.แต่เคสคุณพี่ อร่อยแน่ๆ ^^
calypso   
Mon 29 Aug 2011 14:35 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh